ได้เสียวกับเพื่อนร่วมชั้นเรียน ควยใหญ่มากจนอดไม่ได้ที่จะต้องอมควยให้
เรื่องเสียว

ได้เสียวกับเพื่อนร่วมชั้นเรียน ควยใหญ่มากจนอดไม่ได้ที่จะต้องอมควยให้

หวัดดีครับวันนี้ผมอยากจะมาแชร์เรื่องราวของผม ซึ่งผมได้เย็ดกับเพื่อนร่วมห้องในชั้นเรียน ตอนนี้ผมเป็นนักเรียนชั้น ม.5 อยู่ที่โรงเรียนวัดนางนวล ซึ่งช่วงนี้ก็ใกล้จะสอบแล้ว และผมเป็นคนที่เรียนไม่เก่ง ผมจึงต้องเรียนพิเศษกับคุณครูออย ซึ่งครูออยได้เปิดคลาสสอนพิเศษหลังจากเลิกเรียน โดยแต่ละคลาสจะเริ่มเรียนในเวลาบ่ายสามโมงครึ่ง และเลิกเรียนในเวลา 5 โมงเย็น ซึ่งการไปโรงเรียนของผมผมก็จะนั่งรถเมล์ไป แต่หลังจากเรียนพิเศษเสร็จรถเมล์ก็หมดไปแล้ว แต่โชคดีที่บ้านของผมอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนเท่าไหร่ ผมจึงสามารถเดินกลับบ้านได้ และโชคดีกว่าที่น้อยหน่าซึ่งเรียนพิเศษกับผมและอยู่ห้องเดียวกับผมเหมือนกัน เธอก็เดินกลับกับผมด้วย เพราะว่าบ้านของเธอเป็นทางผ่านทางไปบ้านของผมพอดี ตอนแรกผมกับน้อยหน่าไม่ค่อยสนิทกันเลย เราเหมือนเป็นแค่คนรู้จักกันแค่นั้น แต่หลังจากที่เราได้เรียนพิเศษด้วยกัน เราก็สนิทกันมากขึ้น พอเราต้องเดินกลับบ้านด้วยกันทุกวัน และแม่ของน้อยหน่าก็ใจดีมาก แม่ของน้อยหน่าชอบให้ขนมกับผมมากินทุกวันหลังจากที่ผมส่งน้อยหน่าถึงบ้านและกำลังจะเดินกลับบ้านต่อ อยู่มาวันหนึ่งหลังจากเรียนพิเศษเสร็จฝนก็ดันตก และทุกคนก็กลับบ้านกันหมดเหลือเพียงแค่ผมกับน้อยหน่าที่รอให้ฝนซาแล้วค่อยเดินกลับบ้านกัน ตอนนั้นกว่าฝนจะหยุดตกก็ปาไปเกือบจะ 6 โมงเย็นแล้ว จนแม่ของผมโทรมาถามว่ากลับมาบ้านหรือยัง ผมก็เลยตอบแม่กลับไปว่า “ยังเลยแม่ ฝนกำลังตกหนักเลยที่โรงเรียน แต่ไม่ต้องห่วง ผมอยู่กับน้อยหน่าเดี๋ยวฝนซาเดี๋ยวผมเดินกลับบ้านครับ” ระหว่างทางที่ผมกำลังเดินกลับบ้าน ตัวของผมกับน้อยหน่าไม่ได้เปียกฝนเลยครับ เพราะว่าเรารอให้ฝนหยุดซะก่อน ยังโชคดีที่หมู่บ้านของเรานั้นเจริญ มีไฟตลอดทางจึงทำให้การเตือนกลับบ้านของเราไม่ค่อยอันตรายเท่าไหร่ แต่เหมือนโชคชะตาจะเล่นตลกกับผมและน้อยหน่าอีกครั้ง อยู่ดีๆระหว่างทางที่ผมกำลังเดินกลับบ้าง ฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก และสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกคิดอะไรกับน้อยหน่าก็เกิดขึ้น เมื่อน้อยหน่าเปียกฝน ในชุดนักเรียนสีขาว มันทำให้ผมได้มองเห็นเนินนมของน้อยหน่าผ่านเสื้อสีขาวที่เปียกฝนของเธออยู่ ตอนนั้นควยของผมแข็งจนเกือบจะงัดขึ้นมา แต่ตอนนั้นผมก็รีบเอากระเป๋าของผมมาปิดที่ควยเอาไว้ เพราะกลัวว่าน้อยหน่าจะตกใจ แต่ในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่บ้างที่ตอนนั้นเราใกล้จะถึงบ้านของน้อยหน่ากันแล้ว เราทั้งสองคนรีบวิ่งอย่างเร็วมากๆ…